تبلیغات اینترنتیclose
.بیــــرون نمیـــرود زدلــــم داغ آن عــزیـــز( ادیب برومند)
پیچک ( عبدالعلی ادیب برومند)
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ يکشنبه 21 آبان 1391 توسط سید مجتبی محمدی |



شهادت دکتر سید حسین فاطمی

**
.بیــــرون نمیـــرود زدلــــم داغ آن عــزیـــز
داغ کــسی که خــاطرم ازمـــرگ اوفسـرد

داغ شهیــدِ خفتــه بــه خـونــی که درغــمش
جانـــم بلب رسیـــدوغم ازدل بـــدرنـــبرد

***

فـــرخنده کــیش مـــرد ِجـــوانی دلیــربـــود
دلــــداده ی بزرگــــی وســـالاری وطـــن

ســرمسـتِ جـــامِ همــت وایمـــان واعتقـــاد
همگـــامِ (رهبــران)به هــواداری وطـــن

***

کــوشیــــد بـــا اراده ی ستـــــواروآهـنیــــن
در راه طـــَردِ دشــمن وقطـــع ایـــادَیــش

با کلـکِ حــقّ نـویس نوشت آنچه بود راست
درحــقّ ملـــــت وعـــلـل نــــامـــرادَیــش

***

تا بــــود درکَفَش قلـــمی تنـــدوحــقّ نگـــــار
مطلب نـــوشت درپــی تعیین سرنـــوشت

چـــــون شد وزیـــر،بـــار قــدم برقلــم فرود
درکفـه ی مبــــارزه سنگی تمـــام هشـــت

***

دانـــست چیـست ماهیــتِ فـــکربــــاختـــــر
دربســط قـدرت ازپــــی تسخیــرخــاوران

زیــن رو فــشرد پــــای،دراِخـــراج اَجـنَبــی
زایــــران زمین کـه هست کُنـــامِ دلاوران
***
چــــون پشتِ سرنـــهاد شبیـــخون شـــــاه را
درآن ســـه روزحــادثه انگیـــز فتنه زای!

گــفت آنچـــه بود درخــورشـــاه پلیــد خــوی
با خلق پرخروش،دژم حــال وخسته نـای!

***

وآن گَـــه که بـــازگشت شهِ اجنبــی پنــــــــاه
بــا دست خــارجی زهزیمت به آشیــــان!

کـــرد آنچـــه کــرد برهمـــه آزادگـــان ستـــم
لیک این به جان نیافت درآن ماجَرا امان!

***

صبحـی ست نیمه روشن ومردی پریده رنگ
بیمـــاروزاروخسته ولـــی با ثبــــاتِ کوه!

از محبـــس آورنــدش ودرچــــهره اش پــدید
آیـــات سربلنــــــدی ووالائــــی وشـــکوه

***

یکبــــارخـــــورده تیــــر،زدست (فدائیــــان)
یکبـــارنیزضربــتِ چـــاقوی بی مُخـــی!

درپیکـــرش نمانده دگــــر پــــاره ای رَمــــَق
یکچنــــد بـوده همــــدم آهـــی وآوُخــــی!

***

دربــــامداد سرد وغـــم افزایــی این چنیـــــن
بیمـــاررا بـــه مقتـــل آزادگــــان برنــــد!

(دکتــــرحسیــن فــــاطمی)آن زنــده نــــام را
بـــاحــال تب،به جوخه ی اعــدام بسپُرنـد

***

گفتنـــدعفــوخــویش ز درگــــاه شــه بخـــواه
تـــا وارهـــی زکشتـــه شدن،در پنـــاه او!

گفتـــــا که هرگزاین نکنم ،بِه که جان خویش
بهـــروطــن سپــــارم ومیــــرم به راه او!

***

بیمـــاربرکشــد سرویک لحظــه خویـــش را
ستـــواروا نمایـــد وخــــُرسنـــدورادفـــر!

هرگـــز به خـــویشتـــن نــدهد راه،وحشتـــی
کـــز رازِجـــاودانــه شــدن هست بـاخبر!

***

دانـــَد که خون اوست درین خشکســـالِ رشد
کــــآردنهـــالِ نهضت ملـــی به برگ وبـر

زیــن روی تــن به مرگ دهد با رضــای دل
تــا خوش کنـد حقیـــقت ایثــار جلــوه گر!

***

دانـــد که چند لحظـــه دگـــربیش زنـده نیست
آرد به یــاد،کودک شیــــرین زبــان وزن

لــــرزد دمی بـه خویش ولیــک ازپــی هدف
ستـوار وخنده روی کنــد ترک جـان وتن

***

رخـــصت نمیــدهــــد کــه ببنـــدند چشـــم او
فریاد میــکشد:«شـــه جـــلاد مـــرده باد»

«آن کس که نام نیـــــکِ«مصدق»کند تبـــاه
نـــامش زکـــارنامۀ هستـــی سترده بــاد»

***

درخـــــــون کشنــد پیــــــکرآن بیگنـــــاه را
کو عـــاشق است عاشقِ ایــران پـُرشُکون

فریـــاد(زنـــده بـــاد وطن)سردهـــد زجــــان
آنجـــا که لاله گون کند این خاک رازخون

***

نــــامش «حسین» بودوبه ســان نیای خویش
پـیش «یزیدِ»عصر،به تسلیــــم تن نـــداد

درخـــون تپید وشد به قدمگــــاه حقّ شهیـــــد
سرجـــــز به راه مـلت وعــشق وطن نداد

 

عبدالعلی ادیب برومند

http://www.adibboroumand.com/

برچسب ها : ,

موضوع : ادیب برومند1, | بازديد : 248