پیچک ( عبدالعلی ادیب برومند)

شعر و ادب پارسی

عناوین مطالب
- یکی اسبی به رنگ تیره چون شب(ادیب برومند)
- سزد گر فرستم به زیبا سرود(ادیب برومند)
- من شاعر کوچه های دردم(ادیب برومند)
- سر ریز غم عشق توام از دل غم خیز( ادیب برومند)
- اى گرامى کشور ایران به قربان تو جان(ادیب برومند)
- مهربان شو که مهرگان آمد( ادیب برومند)
- خیز تا رخت سفر سوی «خراسان» گیریم(ادیب برومند)
- مولوى، اى آن که کشف راز پنهان کرده‏اى(ادیب برومند)
- دیدی که وعده های تو یکسر فسانه بود(ادیب برومند)
- همراز جنون از دل سودایی خویشم(ادیب برومند)
- از وضع زمـــــــــــــــانه دل پراکندم ( ادیب برومند)
- کمال پرور طبع رساى خویشتنم( ادیب برومند)
- این چه شهریست که اینگونه غبار آلود است( ادیب برومند)
- عاشقان را در جهان جز خاطری نا شاد نیست(ادیب برومند)
- شبها در اشتیاق رخ ماهپاره ای(ادیب برومند)
- باید شعار همره و همزاد با شعور( ادیب برومند)
- بی دیدن تو دل را تاب و توان نباشد( ادیب برومند)
- خواهم که تدارک سفر بندم(ادیب برومند)
- بسی دیده باشی که یک مور خُرد(ادیب برومند)
- به باغ خاطره ام همچو گل شگفتی و رفتی( ادیب برومند)
- فغان زان بد اندیش مرد حسود(ادیب برومند)
- به گیتی بسی شهریار آمدند(ادیب برومند)
- .از شبستان وفا نور صفا می بارد(ادیب برومند)
- .نیست کس را سر شورى و نشاط و طربى(ادیب برومند)
- هر کرا دیدم درین دورِ زمان دل ریش بود (ادیب برومند)
- شنیدم که یک چشمه در دامغان(ادیب برومند)
- روزعیـدست ایخوشا انکو بکف ســـاغرگرفت( ادیب برومند)
- .بیــــرون نمیـــرود زدلــــم داغ آن عــزیـــز( ادیب برومند)
- هر کس که خواست مطرحِ دورِ زمان بود( ادیب برومند)
صفحه قبل 1 صفحه بعد